கதையும் சிந்தனையும்   

அடைக்கலம்

ஒரு காட்டில் பனை மரங்கள் பல இருந்தன. அவற்றில் ஒரு மரத்தில் தூக்கணாங்குருவிகள் கூடுகட்டி வாழ்ந்து வந்தன. அவற்றுள் ஒரு குருவி  பாட்டிக் குருவி. அது மூலிகை மருத்துவத்தைப் பற்றித் தெரிந்து வைத்திருந்தது. அதனால், மற்றக்  குருவிகளுக்குத் தனக்குத் தெரிந்த மருந்துச் செடிகள், கொடிகள், இலைகள் போன்றவற்றைக் கொண்டு, மருத்துவ உதவி செய்து வந்தது. மற்றக் குருவிகள் பாட்டிக் குருவியை மருத்துவத்தாய் என்று அன்புடன் அழைத்து வந்தன.  அதன்மீது மரியாதையும் செலுத்தி வந்தன.

ஒருநாள் மயில் ஒன்று குருவிகள் வசிக்கும் மரத்திற்கு வந்தது. அதனை வேடன் ஒருவன் தாக்கியதால் அது காயத்துடன் இருந்தது. காயத்திலிருந்து இரத்தம் வந்துகொண்டிருந்தது. அந்த மயில், பாட்டிக் குருவிக்கு அருகில் பறந்துவந்து நின்றது. அதனைக் கண்டபோது பாட்டிக் குருவி அதன்மீது இரக்கப்பட்டது. அது  உடனே தன் கூட்டுக்குள் இருந்த மூலிகைச் செடியை எடுத்து மயிலின் உடலில் தடவியது. என்ன ஆச்சரியம்! சிறிது நேரத்தில் மயிலின் காயத்திலிருந்து வடிந்த  இரத்தம் நின்றது. மயில் சில நாட்கள் பாட்டிக் குருவியுடன் தங்கியிருந்தது. தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த மயிலுக்குப் பாட்டிக் குருவி உணவுகொடுத்து உபசரித்து வந்தது. சில நாள்களில் மயிலின் காயம் படிப்படியாக ஆறியது.

ஒருநாள் பெரிய காற்று வீசியது. அவை தங்கியிருந்த பனைமரம் சாய்ந்தது. தூக்கணாங்குருவிகளுக்கு எங்குச் செல்வது என்று தெரியவில்லை. மயில் தன்னுடன் வருமாறு குருவிகளை அன்புடன் அழைத்தது. குருவிகள் மயிலுடன் செல்வதற்குச் சம்மதித்தன. அவை நீண்டதூரம் பறந்து சென்றன. மயில் அவற்றைத் தன்னுடைய உறவினர்கள் தங்கியிருக்கும் ஆலமரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது. அங்கு நல்ல வசதியுடன் மயில்களும் தூக்கணாங்குருவிகளும் ஒற்றுமையாக வாழத்தொடங்கின.

 (சொற்களின் எண்ணிக்கை 164)

 எழுதியவர்: ஆசிரியர் சி. குருசாமி.

நீதிக்கருத்து

நம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்தவர்களை ஆதரிப்பது நம்முடைய பண்புகளில் ஒன்று.   

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

பயிற்சி வினாக்கள் 

அடியில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள வாக்கியங்களின் பொருளை விளக்குக.

‘மற்றக் குருவிகள் பாட்டிக் குருவியை மருத்துவத்தாய் என்று அன்புடன் அழைத்து வந்தன.  அதன்மீது மரியாதையும் செலுத்தி வந்தன’.

 

 

இக்கதையில் இருந்து அறிந்துகொண்ட வாழ்க்கைத் திறன்கள் இரண்டு

 

கதையும் சிந்தனையும் – 26  

கண்ணு

செல்லப்பனுக்குச் செல்லப் பிராணிகள் என்றால் கொள்ளை ஆசை. இது இன்று நேற்று ஏற்பட்ட ஆசை இல்லை. அவன் பிள்ளைப் பருவத்தில் இருந்தே நிழல்போல் தொடர்ந்து வளர்ந்து வந்த ஆசை. செல்லப்பன் அவனுடைய ஆசையைப் பெற்றோர்களிடம் கூறினான். செல்லப்பிராணிகளை வளர்ப்பதற்கு ஏற்றக் குடும்பச் சூழ்நிலை இல்லை என்று அவர்கள் கூறிவிட்டனர்.  

வருடங்கள் சில சென்றன. செல்லப்பன் மருத்துவர் பணியில் சேர்ந்தான். ஒருசில வருடங்களில் நல்ல இடவசதிகொண்ட ஒரு வீட்டை வாங்கினான். பின்னர், அவனுடைய கனவுகளை நிறைவேற்றத் தொடங்கினான். முதலில் அழகான நாய்குட்டி ஒன்றை விலைக்கு வாங்கினான். அதற்குக் கண்ணு என்று பெயரிட்டான். கண்ணும் செல்லப்பனும் நெருங்கிய நண்பர்களைப்போல் பழகினர். செல்லப்பன் வேலை முடிந்து வீட்டிற்கு வந்தவுடன் கண்ணு தன்னுடைய குட்டை வாலை ஆட்டிக்கொண்டு துள்ளித் துள்ளிக் குதிக்கும். கொஞ்ச நேரத்தில் கண்ணைக் கூப்பிட்டுக் கொண்டு செல்லப்பன் நடைப்பயிற்சிக்குச் சென்றுவிடுவான். இது வழக்கமாக இருந்தது. ஒருநாள் செல்லப்பன் வேகமாக நடந்துசெல்லும்போது மயங்கிக் கீழே விழுந்துவிட்டான். அதனைக் கண்ட கண்ணு அக்கம் பக்கம் திரும்பிக் குரைக்கத் தொடங்கியது.

சற்றுத் தூரத்தில் செல்லப்பிராணியைப் பிடித்துக்கொண்டு ஒருவர் நடந்து வந்தார். அவர் விலங்குகளின் குரலைப் புரிந்துகொள்பவர். அதற்கென்று சிறப்புப்  பயிற்சி பெற்றவர். எனவே, அவர் கண்ணுவின் அழுகுரலைக் கேட்டு விரைவாக அதன் அருகில் ஓடி வந்தார். அவர், அங்கு மயங்கிக்கிடந்த செல்லப்பனை உடனே மருத்துவ மனைக்குத் தூக்கிச் சென்றார். மருத்துவர்கள் செல்லப்பனைக் காப்பாற்றினார்கள். இரண்டு நாள்களுக்குப் பிறகு செல்லப்பன் வீடு திரும்பும்போது மருத்துவமனையில் தம்மைக் காப்பாற்றியவரின் முகவரியை வாங்கிக்கொண்டான். அவருடைய வீட்டிற்கு அவன் நேரில் சென்று தம்முடைய நன்றியைத் தெரிவித்தான். வீட்டிற்குச் சென்றவுடன் செல்லப்பன் கண்ணுவின் நெற்றியில் அன்பு முத்தம் கொடுத்தான்.

 (சொற்களின் எண்ணிக்கை 172)

 எழுதியவர் சி. குருசாமி ஆசிரியர்

நீதிக்கருத்து

உயிர்காப்பவன்தான் உயர்ந்த பண்புடைய தோழன். 

 

கதையும் சிந்தனையும்   

ராசி

 

``அப்பா அப்பா இதைப் பாருங்க. எப்படி ஆயிடிச்சுன்னு’’ என்று சொல்லியபடி  மீனா அவளுடைய அப்பாவைப் பார்த்தாள். என்னமோ ஏதோ என்று பதறிய அப்பா, மீனாவைப் பார்த்து ``என்னடா இதை உடைச்சுட்ட, இதுதான் ராசியானதுன்னு அடிக்கடி சொல்வ. ஏன் இப்படிச் செய்த, தரையில் வைத்து அழுத்தியதுபோல இருக்கு நாளைக் காலையில் உனக்குத் தேர்வு இருக்கு. அப்ப என்ன செய்வ?’’ என்று கோபத்துடன்  கேட்டார்.  

 

``அப்பா நான் சொல்ரத கொஞ்சம் பொறுமையா கேளுங்க. இதை நான் உடைக்கல அப்பா, நம்ம…’’ என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போது  `கொர் கொர்’ என்று ஒரு சத்தம் மீனாவின் நாற்காலிக்கடியில் இருந்து வந்தது. அந்த ஒலியைப் கேட்ட அப்பா,``நாற்காலிக்கடியில் ஏதாவது வந்து படுத்திருக்கா’’ என்று மீனாவிடம் கேட்டார். ``அதெல்லாம் இல்லப்பா, நம்ம குட்டித்தம்பிதான் பயத்தில நாற்காலிக்கடியில ஒழிஞ்சான். கொஞ்சநேரத்தில தூங்கிட்டான் போல’’ என்று சொல்லி முடித்தாள் மீனா.

 

இவை எல்லாம் சமையல் அறையில் சமைத்துக் கொண்டிருந்த  மீனாவின் அம்மா ருக்குவின் காதுக்குக் கேட்டது. அவர் வேகமாகச் சமையல் அறையிலிருந்து வெளியே வந்து, ``பரவாயில்லை மீனா உனக்கு ராசியான மற்றொன்று தருகிறேன், பயப்படாதே, கொஞ்சம் பொறு. நான் கொடுக்கிறத இப்பப் பயன்படுத்திப் பாரு’’ என்று சொல்லிக்கொண்டே புத்தக அறைக்குள் சென்றார்.  அவர் வெளியில் வந்ததும் இது மிகவும் ராசியானது. என்னுடைய உயர்வுக்கெல்லாம் காரணமாக இருந்தது’’ என்று சொல்லி முடித்துவிட்டு  சமைப்பதற்குச் சமையலறைக்குள் மீண்டும் சென்றார்.  

 

இப்பகுதியில் இருந்து நீ தெரிந்துகொண்ட செய்திகள் யாவை?

தேர்வு முடிந்தவுடன் மீனா மலர்ந்த முகத்துடன் வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்தாள். அவளைக் கண்டதும் நெஞ்சமெல்லாம் பூரித்துப் போனாள் ருக்கு. மகளின் மகிழ்ச்சிக்கு என்ன காரணம் என்பது அவளுக்குத்தான் தெரியும். மீனாவைப்  பக்கத்தில் அமரச் செய்தார் ருக்கு. அவர் மீனாவைப் பார்த்து, ``நான் உனக்குக் கொடுத்தது நேற்றுக் காலையில்தான் கடையிலிருந்து வாங்கி வந்த பேனா’’ என்று கூறி முடித்தார். மீனாவின் மனத்திலும் அருகிலிருந்த மீனாவின் அப்பாவின் மனத்திலும் பல புதிய மாற்றங்கள் தோன்றின. அவர்கள் அப்போதுதான் மனமே எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் என்பதைப் புரிந்துகொண்டனர். 

 

 (சொற்களின் எண்ணிக்கை 203)

எழுதியவர்: ஆசிரியர் சி. குருசாமி

நீதிக்கருத்து: நம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்தவர்களை ஆதரிப்பது நம்முடைய பண்புகளில் ஒன்று.   

 

கதையும் சிந்தனயும்   

கற்பனைக்கு ஏது எல்லை

வெள்ளை நிறம் சந்திரனுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அவன் மூன்று வயதாக இருக்கும்போதே வீட்டிலுள்ள வெள்ளை நிறச் சுவரில் கிறுக்கிக்கொண்டே இருப்பான். அவனுடைய கிறுக்கும் பழக்கத்தைப் பெற்றோர்கள் தொடர்ந்து வளர்த்து வந்தனர். சந்திரனின் கிறுக்கல்கள் ஐந்து வயதில் வெள்ளைத் தாளுக்கு மாறின. அவை ஊகித்தறியும் ஓவியங்களாக மாறத்தொடங்கின.

பெற்றோர்களுக்கு ஒரே மகிழ்ச்சி. அவர்கள் குத்துவிளக்குத் தொடர்ந்து  எரிவதற்கு எண்ணெய் ஊற்றுவதுபோல் சந்திரனின் ஆர்வத்தைத் தூண்டித் தூண்டி வளர்த்து வந்தார்கள்.   அவர்களுக்கும் புதிய புதிய சிந்தனை தோன்றியது. சந்திரனுக்குப் பென்சில் ஓவியப் புத்தகங்கள் சிலவற்றை வாங்கிக் கொடுத்தார்கள். உரிய வயதில் அவனைத் தொடக்கப்பள்ளியிலும் சேர்த்துவிட்டனர். சந்திரன் பாடங்களைப் படிப்பதில் கெட்டிக்காரனாக இருந்தான். ஓவியங்களை வரைவதிலும் ஆர்வத்தைச் செலுத்தி வந்தான்.  

சந்திரனிடம் இருக்கும் ஓவியக் கலையைப் பற்றிய சிந்தனை காட்டு வெள்ளம்போல் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. சந்திரன் பள்ளிப்படிப்பை முடித்தவுடன் ஓவியப் பட்டப் படிப்பில் சேர்வதற்கு நினைத்தான். அதனால், வெளிநாடு சென்று படிக்க விரும்பினான். அவனுடைய பெற்றோரிடம் போதிய பணம் இல்லை. அதனால் சந்திரன் மேற்படிப்பைத் தொடர்வதற்கு உதவித்தொகை வழங்குமாறு தனியார் நிறுவனங்களிடமும் அரசாங்கத்திடமும் கேட்டனர். அவர்களின் உதவியோடு ஓவியப் பட்டப்படிப்பை முடித்தான்.

சந்திரன் ஒரு கற்பனைக் கலைஞனாக மாறினான். அவனுடைய ஓவியங்களைக்  கண்ட மக்கள் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். அவர்கள் தம்முடைய மனக்கவலையைக்கூட மறந்து வந்தனர். ஒருசில ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், தேசிய அளவில் நடைபெற்ற ஓவியப் போட்டியில் கலந்துகொண்டு சந்திரன் வெற்றி பெற்றான். சமீபத்தில் அவன் உலக அளவில் நடந்த ஓவியப் போட்டியில் கலந்துகொண்டு இரண்டாவது பரிசைப் பெற்றான். சந்திரன் நாட்டிற்கும் வீட்டிற்கும் ஓவியக் கலையின் மூலம் பெருமை தேடித்தந்தான்.       

(சொற்களின் எண்ணிக்கை 164)

 எழுதியவர்: ஆசிரியர் சி. குருசாமி.

நீதிக்கருத்து

கவலையை மாற்றும் மா மருந்தே கற்பனை.

 

கதையும் சிந்தனையும்   

மாறியது நெஞ்சம்  

 

கோமதி, கிடைக்கும் நேரத்தை நெருக்கமான தோழிகளிடம் அரட்டை அடிப்பது,  சுவையாகச் சாப்பிடுவது, தூங்குவது என்றுதான் கழிப்பாள். அவள் பெற்றோர்களிடம்கூட அதிகமாகப் பேசமாட்டாள். கோமதியை நினைத்துப்  பெற்றோர்கள் மிகவும் வருந்தினர். கோமதி வெளி உலகம் தெரியாமல் வாழ்ந்து வந்தாள். அவளை எளிதில் யாரும் ஏமாற்றி விடுவார்கள். அதனால், அவளின் மனப்போக்கை எப்படியாவது மாற்றிவிட வேண்டும் என்று அவர்கள் கலந்து பேசி  முடிவு செய்தார்கள். 

கோமதியிடம் பெற்றோர்கள் சில உத்திகளைக் கையாள நினைத்தார்கள். அவளிடம் அவ்வப்போது வெளி உலகத்தில் நடக்கும் சில செய்திகளைப் பற்றிப் பேசி வந்தார்கள். சில நேரங்களில் அவள்,  `நான் இவற்றைப் பற்றித் தெரிந்து என்ன செய்யப்போகிறேன்?.  என்னிடம் ஏன் இவற்றைச் சொல்கிறீர்கள்?’ என்று கோபமாகச் சொல்லிவிட்டுத் தன்னுடைய அறைக்குள் சென்றுவிடுவாள். கோமதியின் பெற்றோர்கள் கூறும் கருத்துகளில் அவள் வாழ்க்கைத் திறனை வளர்த்துக்கொள்வதற்கும் எச்சரிக்கையாக  வாழ்வதற்கும்  வேண்டிய செய்திகள் இருக்கும்.

ஒருநாள் கோமதியின் தோழிகளில் ஒருத்தி மஞ்சு, அவளிடம் வெளியில் சென்றுவருவதற்கு ஐம்பது வெள்ளி கொண்டுவரும்படிக் கூறினாள்.  கோமதி தன்னிடம் பணம் இல்லை என்று கூறினாள். அதற்கு மஞ்சு, `நீ உன்னுடைய அம்மாவின் பணத்திலிருந்து எடுத்துவா. நானும் அதைத்தான் செய்தேன்.  அவர்கள் இதையெல்லாம் பெரிதுபடுத்தமாட்டார்கள். எடுக்கும்போது பிடிபட்டுவிட்டால் ஏதாவது சாக்குப் போக்குச் சொல்லிச் சமாளித்துக் கொள்ளலாம்’ என்று கூறினாள். கோமதிக்கு முதலில் தூக்கிவாரிப்போட்டது. அவள் இந்தத் தவற்றைச் செய்ய மறுத்துவிட்டாள்.  இதனைக் கேட்ட மஞ்சு, `அப்படி என்றால் நாங்கள் மட்டும் சென்று சந்தோசமாக ஆட்டம் பாட்டத்தை ரசித்து வருகிறோம்’ என்றாள்.

கோமதிக்கு மெல்ல மெல்ல ஆசை வந்தது. அவளுடைய அம்மாவைப் பற்றி அவள் யோசிக்கவில்லை. அவள் வீட்டிலுள்ள பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு தோழிகளுடன் வெளியே சென்று வந்தாள். பெற்றோர்கள் இதைக் கவனிக்கவில்லை. இது தொடர் பழக்கமாக மாறியது. ஒருமுறை வீட்டில் ஐநூறு வெள்ளியைக் கோமதி எடுக்கும்போது அவளுடைய அப்பா கவனித்துவிட்டார். அவருடைய நெஞ்சு பதறியது. கோமதியின் மனம்  படபடத்தது.  அவளுக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. அந்த நேரத்திற்குள் சுதாரித்துக்கொண்ட அவளுடைய அப்பா, கோமதியைத் தன்னருகில் உட்காரவைத்தார்.

அப்பா நடந்தவற்றைப் பொறுமையாக அவளிடம் விசாரித்தார். கோமதி எல்லாவற்றையும் அழுதுகொண்டே சொல்லிமுடித்தாள். அவளுடைய பெற்றோர்கள் நல்வழிகாட்டிகளாக இருந்து கொஞ்சங் கொஞ்சமாக அவளுடைய மனத்தை மாற்றினார்கள்.  கோமதியின் எதிர்காலம் சிறப்பாக அமைந்தபோதுதான் அவள் பெற்றோர்களின் அருமை பெருமையைப் பற்றி உணர்ந்துகொண்டாள்.   

    (சொற்களின் எண்ணிக்கை 221)

 எழுதியவர்: ஆசிரியர் சி. குருசாமி.

நீதிக்கருத்து

புகை போகமுடியாத இடத்திலும் போதனை புகுந்துவிடும் அதுபோல அடிக்க அடிக்க அம்மியும் நகர்ந்துவிடும். 

 

கதையும் சிந்தனையும்  

விருப்பம் 

 

அல்லி படிப்பில் கெட்டிக்காரி. ஆசிரியர் சொல்லிக்கொடுக்கும் பாடங்களை மிகவும் அக்கறையுடன் படிப்பவள். அவள் புரியாத பாடங்களை மீண்டும் மீண்டும் படித்துப் புரிந்து கொள்ளும் பழக்கத்தை உடையவள். அல்லி பாடத்தைப் பற்றிய தொடர் விளக்கங்களை இணையப் பக்கங்களிலும் படித்துத் தெரிந்துகொள்வாள்.

அல்லி, ஆசிரியர் சொல்லிக் கொடுப்பதற்கு முன்னரே ஒருசில பாடங்களைப் பற்றிய  விளக்கங்களை இணையப் பக்கங்களின் மூலம் படித்துத் தெரிந்து கொள்வாள். இவை எல்லாம் அவளுடைய கல்வி வளர்ச்சிக்கு மிகவும் உதவிசெய்து வந்தன. அல்லி மருத்துவத் துறையைத் தேர்ந்தெடுக்க நினைத்தாள். அதனால், அவள் அறிவியல் பாடத்தை மிகவும் விரும்பிப் படித்து வந்தாள்.

அல்லி விரும்பியது போல் மருத்துவராகச் சேருவதற்கு வாய்ப்புக் கிடைத்தது. அதனை நன்கு பயன்படுத்திக்கொண்ட அல்லி ஒரு மருத்துவப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்து வந்தார். அவர் மருத்துவத் துறையில் படிக்கும் மாணவர்கள் பலருக்கு வழிகாட்டியாக இருந்தார். அதனால், மாணவர்கள் மத்தியில் செல்வாக்குப் பெற்ற பேராசியராக அல்லி விளங்கினார்.  அல்லி ஏழை எளிய மக்களுக்கு இலவசமாக மருத்துவ ஆலோசனையும் செய்து வந்தார். அதனால் அவர் ஏழைகளின் மருத்துவர் என்ற பெயரைப் பெற்றார். 

  

 (சொற்களின் எண்ணிக்கை 112)

 எழுதியவர்: ஆசிரியர் சி. குருசாமி.

நீதிக்கருத்து

மனிதனுக்குச் செய்யும் தொண்டே மகத்தான தொண்டு.

 

கதையும் சிந்தனையும்   

நொறுக்குத்தீனி

 

முகுந்தன் தொடக்கப் பள்ளியில் படிக்கும் சிறுவன். அவனுடைய நண்பர்களில் சிலர் நொறுக்குத் தீனியை விரும்பிச் சாப்பிடுவார்கள். அவர்களிடமிருந்து முகுந்தனும் அப்பழக்கத்தைக் கற்றுக்கொண்டான். முகுந்தனின் பெற்றோர்கள் மதிய உணவுக்கு அவனிடம் ஐந்து வெள்ளி கொடுப்பது வழக்கம்.

முகுந்தன் நான்கு வெள்ளிக்கு மதிய உணவை வாங்கிச் சாப்பிடுவான். மீதம் உள்ள ஒரு வெள்ளியை நொறுக்குத் தீனியை வாங்குவதற்கு வைத்துக்கொள்வான். நாள்கள் செல்லச் செல்ல முகுந்தன் நண்பர்களைப்போல் எண்ணெய்ப் பலகாரங்களை விரும்பிச் சாப்பிட ஆரம்பித்தான். அவன் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து பள்ளியின் அருகில் உள்ள விரைவு உணவகத்தில் மதிய உணவை வாங்கி உண்ணத் தொடங்கினான்.

முகுந்தன் வாய்க்கு ருசியான உணவைத் தேடிச் செல்ல ஆரம்பித்தான்.  வீட்டில் உணவு சாப்பிடுவதைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைக்கத் தொடங்கினான். முகுந்தனின் உடல் எடை வேகமாக அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. அதனால், பெற்றோர்களின் கவனம் முகுந்தன் மீது செல்லத் தொடங்கியது. ஒருநாள் அவனுடைய அம்மா பள்ளிக்குச் சென்று அவனுடைய நண்பர்களிடம் முகுந்தனைப் பற்றி விசாரித்தார். அப்போதுதான் அவருக்கு உண்மை தெரிந்தது.

முகுந்தனின் அம்மா முகுந்தனுக்கு மதிய உணவு சாப்பிடக் கொடுத்துவரும்  பணத்தைக் கொஞ்சங் கொஞ்சமாகக் குறைக்கத் தொடங்கினார். அதற்குப் பதில் பள்ளிக்குச் செல்லும்போது முகுந்தனுக்குப் பழங்களைக் கொடுத்தனுப்பத் தொடங்கினார். முகுந்தன் முதலில் பழங்கள் சாப்பிடுவதை வெறுத்தான். நாள்கள் செல்லச் செல்லப் பழங்களை விரும்பிச் சாப்பிடத் தொடங்கினான். முகுந்தனின் உடல் எடை கொஞ்சங் கொஞ்சமாகச் சீராகத் தொடங்கியது. அவனுடைய பெற்றோர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.

  (சொற்களின் எண்ணிக்கை 148)

 எழுதியவர்: ஆசிரியர் சி. குருசாமி.